Διατροφικές Συνήθειες

Νευρική ΑνορεξίαΟι διαταραχές πρόσληψης της τροφής αποτελούν ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο του οποίου τα αίτια είναι σύνθετα και αλληλοσυνδυάζονται μεταξύ τους.

Παρόλο που επι σειρά ετών οι διατροφικές διαταραχές θεωρούνταν ασθένειες κυρίως ενδοκρινικής προέλευσης (για αυτό και χρησιμοποιούνται οι όροι νευρική ανορεξία και νευρική βουλιμία, η ενίσχυση των ψυχολογικών θεωριών οδήγησε στην ιδέα περί ψυχογενούς προέλευσης τους.

Για αυτό το λόγο, χρησιμοποιούνται επίσης οι όροι: ψυχογενής ανορεξία και ψυχογενής βουλιμία, αντίστοιχα.
Όμως, πώς ορίζονται ακριβώς οι διατροφικές διαταραχές; Οι παρακάτω σύντομοι ορισμοί δίνονται με βάση την τέταρτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειρίδιου των Ψυχικών Διαταραχών, DSM.

Ορισμός Ψυχογενούς Ανορεξίας
Με τον όρο ψυχογενή ανορεξία νοείται ο εκούσιος περιορισμός της λήψης τροφής, που οδηγεί σε σημαντική απίσχνανση του σώματος του πάσχοντος ατόμου, η οποία συνοδεύεται από σοβαρές ψυχολογικές και σωματικές διαταραχές (στρεβλή αντίληψη της αυτοεικόνας του σώματος, φόβος του πάχους, απώλεια της αυτοεκτίμησης, αμηνόρροια, οιδήματα, υποθερμία, καρδιακές και ενδοκρινολογικές ανωμαλίες κ.τ.λ.). Σε ακραίες περιπτώσεις, η ψυχογενής ανορεξία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο.

Ορισμός Ψυχογενούς Βουλιμίας
Ψυχογενής βουλιμία είναι η εμφάνιση κρίσεων υπερφαγίας από άτομα που αδυνατούν να ελέγξουν την κατανάλωση τροφής, οι οποίες συνοδεύονται από διάφορες ενέργειες με τις οποίες το άτομο επιδιώκει να αποφύγει την αύξηση του βάρους του (σκόπιμη πρόκληση εμετού, λήψη καθαρτικών ή διουρητικών, υπερβολική άσκηση κ.τ.λ.). Οι κρίσεις αυτές και οι ενέργειες αντιστάθμισής τους συνοδεύονται, επίσης, από ψυχολογικές και σωματικές διαταραχές.

Από μία συγκεκριμένη οπτική, η ψυχογενής ανορεξία και η ψυχογενής βουλιμία προσδιορίζονται άμεσα από το βάρος, τη διατροφή και τον έλεγχό τους. Παρόλα αυτά, μία τέτοια θεώρηση θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι είναι αρκετά απλουστευτική έως και επιδερμική. Στην πραγματικότητα οι διατροφικές διαταραχές σχετίζονται με άλλα θέματα που έχουν να κάνουν κυρίως με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την αίσθηση αδυναμίας και αβοηθησίας, τις δυσκολίες συναισθηματικού ελέγχου, ενώ το βάρος και η διατροφή αποτελούν τα συμπτώματα που εκφράζουν αυτά τα ποικίλα ζητήματα.  Επομένως, το βάρος και η διατροφή μαρτυρούν την ύπαρξη άλλων προβλημάτων και ακόμη περισσότερο πιθανόν να αποτελούν μία ?λύση? στη διαδικασία επίλυσής τους.

Η ψυχοθεραπεία των διατροφικών αυτών συνηθειών είναι ένα σχέδιο φροντίδας, το οποίο θα περιλαμβάνει ψυχοεκπαίδευση, διατροφική συμβουλευτική και διαδικασίες αυτο-διαχείρησης. Στόχος, λοιπόν, της θεραπείας είναι σε ένα πρώτο επίπεδο η αλλαγή της συμπτωματολογίας, δηλαδή, η βελτίωση της διατροφικής συμπεριφοράς και στη συνέχεια η εκπαίδευση του θεραπευόμενου σε σχέση με τα συναισθήματά του, η εκμάθηση άλλων δεξιοτήτων αντιμετώπισης και η ενθάρρυνσή του να νιώθει επαρκής  απέναντι στα αρνητικά συναισθήματα. Η αντιμετώπιση χρειάζεται να είναι ολιστική και να περιλαμβάνει συναισθήματα απέναντι στον εαυτό και την ποιότητα της ζωής, που προσδιορίζεται από τις σχέσεις, την ψυχαγωγία και τη δουλειά.

Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε το άρθρο μου “Διατροφικές Διαταραχές“.